ESBC Menhir H1

Stand NMS-2A

# Team Punten Gespeeld Saldo
1 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 16 8 496 - 383
2 BV Exercitia '73 Eelde Mannen Senioren 2 14 8 589 - 425
3 BV Leeuwarden Mannen Senioren 3 14 9 526 - 448
4 Dyna '75 Mannen Senioren 1 12 10 604 - 585
5 BV Oaters Joure Mannen Senioren 1 12 10 557 - 505
6 Scylla Mannen Senioren 2 10 9 605 - 505
7 BV Groningen Mannen Senioren 3 10 9 536 - 517
8 Celeritas-Donar Mannen Senioren 3 8 9 514 - 589
9 De Groene Uilen Mannen Senioren 5 8 11 605 - 606
10 HBV Falcons Mannen Senioren 1 6 10 551 - 591
11 BV Penta Mannen Senioren 1 2 10 560 - 686
12 GSBV Moestasj Mannen Senioren 2 2 11 489 - 792
K = Kampioen
D = Degradatie
TR = Terug getrokken
BM = Buiten mededinging
VR = Verlies van rechten
X = aantal keren niet opgekomen (3x = TR)
* = aantal keren niet op komen dagen met 2 punten in mindering

Wedstrijdoverzicht en uitslagen

Datum Tijd Wedstrijd Uitslag
15-09-2017 20:45 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 - De Groene Uilen Mannen Senioren 5 71 - 31
23-09-2017 20:00 BV Penta Mannen Senioren 1 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 50 - 68
06-10-2017 20:45 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 - BV Leeuwarden Mannen Senioren 3 51 - 43
13-10-2017 20:45 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 - Scylla Mannen Senioren 2 66 - 62
28-10-2017 21:00 BV Groningen Mannen Senioren 3 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 54 - 60
03-11-2017 20:45 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 - GSBV Moestasj Mannen Senioren 2 68 - 43
10-11-2017 21:00 HBV Falcons Mannen Senioren 1 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 54 - 59
08-12-2017 20:45 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 - Dyna '75 Mannen Senioren 1 53 - 46
13-01-2018 12:15 De Groene Uilen Mannen Senioren 5 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 0 - 0
19-01-2018 20:45 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 - BV Penta Mannen Senioren 1 0 - 0
27-01-2018 18:30 Celeritas-Donar Mannen Senioren 3 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 0 - 0
03-02-2018 11:45 BV Leeuwarden Mannen Senioren 3 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 0 - 0
10-02-2018 16:00 BV Exercitia '73 Eelde Mannen Senioren 2 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 0 - 0
16-02-2018 20:45 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 - BV Groningen Mannen Senioren 3 0 - 0
02-03-2018 20:45 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 - Celeritas-Donar Mannen Senioren 3 0 - 0
10-03-2018 14:00 GSBV Moestasj Mannen Senioren 2 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 0 - 0
16-03-2018 20:45 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 - HBV Falcons Mannen Senioren 1 0 - 0
24-03-2018 18:45 Scylla Mannen Senioren 2 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 0 - 0
31-03-2018 19:30 BV Oaters Joure Mannen Senioren 1 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 0 - 0
06-04-2018 20:45 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 - BV Exercitia '73 Eelde Mannen Senioren 2 0 - 0
14-04-2018 16:00 Dyna '75 Mannen Senioren 1 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 0 - 0
20-04-2018 20:45 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 - BV Oaters Joure Mannen Senioren 1 0 - 0
Spelers:
Jan Weerts, Sybo van den Bijl, Johannes Dijkstra, Arnold van der Meulen, Ali Carti, Henk Postma, Jeroen Zantingh, Chas Hall

Wedstrijdverslagen

De avonturen van heren 1 deel 8: vrede op aarde en in alle mensen een welbehagen
ESBC Menhir – Dyna’75: 53-46

Heerlijk! De laatste weken van december breken aan! De zwarte pietendiscussie is voorlopig voorbij, chocoladeletters en kruidnoten liggen voor halve prijs in de schappen, de kerstboom mag opgetuigd worden, er komt een hoop sneeuw aan en warme dagen vol gezelligheid. Vrede op aarde en in alle mensen een welbehagen….

Maar wij spelen eerst nog een potje basketbal en: BAMM, daar gaat het welbehagen! De voorbereiding is nog wel aardig, hoor. We hebben maar liefst tien man op echt en digitaal papier staan. Dat is inclusief junior Johannes (die is er wel bij) en Henszon (die is er niet bij). Maar negen man, dat is een volksoploop voor Menhir-begrippen. Een samenscholingsverbod zou bijna op zijn plaats zijn, aangezien we meestal met zeven man spelen. Ali is er voor het eerst sinds de eerste wedstrijd van het seizoen bij na zijn rugblessure en enkelbreuk en ook Nils huppelt weer rond, hij denkt stiekem alweer aan dunken. Jan is er alleen voor mentale en digitale ondersteuning.

Dyna komt met een veredeld U22 team aanzetten inclusief een ex-Menhirspeler die erg graag van ons wil winnen. Er lopen ook van die snelle mannetjes van één meter zestig bij, lastig voor ons om zo laag bij de grond te verdedigen. Wel vervelend: ze komen in rode pakkies aanlopen en dat is toch echt onze thuiskleur. Hoezo, “ik dacht dat jullie in geel speelden”? Of wij zo lief willen zijn onze sponsor LUDIEK te negeren en de shirts om te draaien. Nou, voor de goede lieve vrede dan! We beginnen dramatisch. De warming up heeft veel van onze krachten gevergd. Dat inlopen waren we al niet meer gewend en als je twee maanden met vier man en een halve paardenkop (of hoe luidt dat spreekwoord ook alweer) getraind hebt dan loop je tegen een snelle jeugdige tegenstander achter de feiten aan. 1-8 na vier minuten en die marge blijft tot en met de tiende minuut in stand (10-17). “Niks aan de hand mannen, zorg er wel voor dat het verschil niet meer dan twintig wordt”, zegt de coach.

Het tweede kwart is van onze kant nog slechter. We willen te snel, zijn onzorgvuldig en uit positie en krijgen break na break om de oren. De grootste kwaal: ieder denkt voor zichzelf dat hij het probleem kan oplossen. Maar ja, het blijft een teamsport hè? Je moet toch echt in teamoplossingen denken. Hoe dan ook, de frustraties richting elkaar, de scheidsrechters (omdat we vogelvrij zijn in de bucket) en zelfs de tafelaars (sorry!) lopen hoog op. Vrede op aarde… niks ervan en wel 14-30 achter! Zelfs Debbie heeft er geen vertrouwen meer in. De coach vraagt nog : “moeten we eens een zone proberen?”, maar ja, die man heeft weinig gezag dus ploeteren we voort, man tegen man. Gelukkig valt Nils scherp in en komen Mats en Jeroen nog voor rust met lange afstandsbommen zodat het geen twintig punten verschil wordt maar slechts 26-34.

En dan komt oudgediende Niels vanaf de tribune aanlopen en vragen of we alsjeblieft een zoneverdediging willen gaan opzetten. Mmmm, dat we niet zelf op dat idee gekomen zijn! De uitnodiging aan Niels om bij ons op de bestuurdersstoel te komen zitten wordt afgeslagen, maar we duiken de zone in. En meteen is Dyna van slag. We beginnen aan een 16-4 run (met een heel belangrijk drietje van Nils) en pakken de voorsprong. Eindelijk werken we voor elkaar in plaats van voor onszelf. Er moest wel een smeekbede van de Arnold en een dikke knuffel van Ali aan te pas komen. Dyna sputtert nog even tegen, maar na 44-46 nemen we met nog drie minuten te spelen het heft definitief in handen. Mats en Jehannes beslissen het vanaf de vrije worplijn. De tegenpartij valt ruziënd uit elkaar en dat is het beste bewijs dat je zelf goed bezig bent.

In de douche ontstaat nog een rel om een bruine handdoek, of was het toch een grijze? Maar in het clubhuis keert dankzij de handige handjes van Nico en dus dankzij de werkende kachel het welbehagen snel terug. Laat die kerststemming nu maar komen!

Scores: Sybo (helemaal voor het concept “snel wisselen”) 0, Johannes (junior, twee potjes op een een avond gewonnen) 2, Jehannes (senior, goed voor de slotscore) 2, Danny (zou wat meer moeten trainen, het viel zelfs de tegenpartij op dat hij “gegroeid” was) 2, Arnold (gaat wat minder trainen…zegt ie! Maar wie gelooft dat?) 2, Jeroen (uiteraard van achter de driepuntslijn) 3, Nils (niks te zien van een blessure) 7, Ali (check de foto’s! als er vier man op jou staan, staan er dus vier van ons vrij) 15, Mats (“analyse van de wedstrijd: gewonnen”) 20.

Historische veldslagen deel 7: De Valkenlaan-confrontatie
HBV Falcons – ESBC Menhir 54-59

490 voor Christus: de Atheners verslaan de Perzen bij Marathon. 9 A.D.: drie Romeinse legioenen worden in de pan gehakt in het Teutoburgerwoud door Germaanse stammen. 1345: Slach by Warns de Friezen verslaan de troepen van graaf Willem IV onder het motto “leaver dea as slaef”. 1815: Napoleon vindt zijn Waterloo bij…Waterloo. En dan is het opeens 10 november 2017 en staat er een potje basketbal tussen Hoogeveen en Sneek op het programma!

Het Menhir legioen is al aardig gedecimeerd. Slechts zeven manschappen zijn klaar voor de strijd. De Carti-gladiatoren zijn nog steeds herstellende. Jongeling Nils vecht op een ander niveau zijn eigen strijd (en boekt voor het eerst in zes jaar een overwinning op vijand Five Pack). Oudgediende Jan heeft zich vooraf al stevig ingezwachteld. Veteranen Sybo en Arnold nemen tijdens de tocht naar het strijdperk nog een hazenslaapje. Gelukkig snurken ze niet. De TomTom stuurt de snelle Jeeps van Danny en Jeroen in een omtrekkende beweging om Hoogeveen heen. We vallen dus aan vanuit het Oosten.

Zelfs in oorlogen zijn er regels. “All is fair in love and war”, dat is niet helemaal waar. Er is nog zoiets als de Geneefse conventie. We kunnen er deze avond bijna een beroep op doen. De onafhankelijke toezichthouders verliezen de veiligheid uit het oog. Danny is het voornaamste slachtoffer. Hij gaat regelmatig tegen de vlakte. Een vrije loop naar de basket is er niet bij: het luchtafweergeschut gaat gewoon aan je armen hangen. Zoveel strijd zijn we niet gewend, maar we passen ons aan. We moeten wel, willen we niet volkomen onder de voet gelopen worden. Wat zij kunnen, kunnen wij ook en het wordt toegelaten. Van een Jan of een Jeroen weet je dat ze ook kunnen uitdelen, maar zelfs Arnold laat zich niet onbetuigd. Lefty S. heeft een leesbrilletje nodig, maar kan vanaf de bank zien dat de coach aan de andere kant van de zaal guerrilla-tactieken hanteert om zijn tegenstanders van het scoren af te houden.

Tijdens de wapenstilstand steken we de koppen bij elkaar. De verdediging moet beter stand gaan houden. We moeten meer druk zetten. Als we dat doen en het hoofd koel houden, dan ligt een overwinning binnen het bereik. Drie minuten na de pauze zijn we langszij. De belangrijkste aanvalswapens van de Falcons is het zwijgen opgelegd. Scherpschutter Mats neemt het over en ook Jan doet een duit in het zakje. We pakken een 42-54 voorsprong.

Nog één keer richt de tegenstander zich op voor een laatste Ardennen-offensief. Maar verder dan 54-56 komen ze niet. We vechten de laatste minuut met onze laatste reserves uit en Mats bezorgt ons met vrije worpen de zwaarbevochten overwinning. Deze slag is in ons voordeel beslist. Het gevecht om de beste wasser van de troep gaat echter voort. Jan heeft een dubbele dosis wasverzachter in de strijd gegooid. Jeroen neemt de uitdaging weer aan. Maar wat heeft Jeroen met de vrouw van Jan gedaan? Nu hebben we alle tijd om de wonden te likken en ons voor te bereiden op de volgende slag: de slag in de Marsch op 2 december tegen Exercitia. Dat wordt weer een exercitie op zich…

Scores: Sybo (nog 1,8 seconden het veld in voor een applauswissel) 0, Jehannes (druipt als enige af na de strijd, op de fiets door de regen) 2, Jeroen (warempel, toch gescoord!) 2, Arnold (het vizier niet op scherp) 5, Danny (onmachtig, tijd om op te laden) 9, Jan (smeert zijn teamgenoten fouten aan?) 10, Mats (waar gaat ie liever heen, Wildlands of Woeste Hoeve? Dit is geen prijsvraag) 31.

Deel 6: Met passende bescheidenheid delen wij u het volgende mee…
Menhir-Moestasj 2: 68-43

Eigenlijk zie je het van tevoren al aankomen. Er staat een wedstrijd op het programma die je, op basis van wat tot nu toe gespeeld is door de diverse teams, makkelijk moet gaan winnen. Je hebt een kans om eens serieus aan je doelsaldo te gaan werken. En dan gebeurt precies wat je verwacht: het wordt een slechte pot en je kan alleen maar blij zijn met de twee punten.

Moestasj 2 kwam op bezoek. Studentenploeg uit Groningen. Geen uniforme tenues, geen eigen (basket)ballen mee, Engels als voertaal en elk jaar weer een andere selectie, want “de eeuwige student” bestaat niet meer. Veel te duur, al dat lange leren! De studenten hadden in eerder stadium met 125-31 aan de broek gehad van zustervereniging Groene Uilen. Zo’n uitslag ruikt naar matchfixing, toch maar eens een documentairemaker erop af sturen zou ik zeggen.

Hoe motiveer je als thuiscoach dan je team om toch een goede pot op de mat te leggen? Het lukte coach Arnold duidelijk niet. Hij kwam vooraf de kleedkamer binnen en zei: “Als we van deze gasten verliezen eet ik mijn shirt op!” Nou, dat wilden we allemaal wel meemaken. Scoren op eigen basket, de bal aan de tegenstander geven en vooral niet verdedigen, dat waren de suggesties die de heren van Menhir aan elkaar deden.

Het was een prima gelegenheid om aan klantenbinding te doen, want de tribunes zaten vol (voor Sneker basketbalbegrippen dan hè?). Oudgedienden Niels en Chas zaten als eerste aan de koffie, we kunnen niet wachten tot ze weer op het veld staan in een wedstrijdpakkie. Ook Hindrik was er nog. Hij gaat binnenkort – weer – naar het andere eind van de planeet maar kwam ons hier nog even aanmoedigen. Misschien leert hij ons voor vertrek nog wel even de Maori wedstrijdvoorbereiding, want die kunnen we wel gebruiken om in de juiste stemming te komen.

We slaagden erin om tegen deze laagvliegers nog achter te komen ook (2-4). Aan de frisgewassen shirts lag het niet. De familie Weerts wint de waswedstrijd ruim op punten, misschien iets voor de penningmeester om er een fles wasmiddel tegenover te zetten. Danny, hij had de hele week niet getraind, stond zowaar in de basis. Waar had-ie dat aan verdiend? Aan het feit dat hij bij het begin van de wedstrijd aanwezig was? Gezien zijn spel mag hij volgende keer weer een half uurtje later komen, dat ligt hem beter. Hoe dan ook, we herpakten ons en dubbelden de tegenstander al in het eerste kwart (20-10).

Het tweede kwart was niet best. Moestasj had gelukkig helemaal geen wapens, maar wij hadden er ook maar eentje. Mats was de enige die een acceptabel niveau haalde. Hij moest ook wel: de helft van het publiek (drie generaties Haven met aanhang) was voor hem gekomen dus gaf hij gas. En Lefty S. was er ook nog. Meneer de voorzitter was de hele week crisismanager op zijn werk wezen spelen en stond ook nog stand-by tijdens de wedstrijd, de telefoon op de spelersbank. “Als er gebeld wordt, stap ik direct het veld weer uit” zei hij. Dus wij riepen meteen na zijn eerste actie (een score!) “Sybo, telefoon!” lachen was dat. Voormalig dunkgod Ali had inmiddels ook op de tribune plaatsgenomen en hij zag van boven dat het spel van Menhir…slecht was, slecht!

De rust kwam bij 30-17. In de rust voerden we wat herstelwerkzaamheden uit aan een van de netjes, wat ons op een waarschuwing van de thuisfluiter kwam te staan: je mag alleen aan het netje zitten als de scheids dat goedkeurt. Gelukkig begonnen we het derde kwart niet met twee vrije worpen tegen, maar met balbezit omdat de tegenpartij te lang over de hervatting deed. Tja, je hebt tien minuten (in dit specifieke geval deze avond toevallig acht) en als je dan de tactiek nog niet afdoende besproken hebt…Henk telde wel héél snel tot vijf trouwens!

En eindelijk sloegen we een gaatje. We deden wat verdedigende aanpassingen en passten zelf de bal op een acceptabele snelheid rond voor een 26-10 tussensprint. Mooiste actie was van Jehannes. Hij blokte een tegenstander, bezorgde de bal bij de guard, rende naar de overkant, kreeg de bal terug en rondde af met een score.

Het laatste kwart, ja jammer dat dat er ook nog was want de sjeu was er wel af. Danny slaagde er nog in een briljant achteloze achterwaartse pass van Mats NIET te waarderen met een score uit een open layup en Nils ging nog een paar keer de gehaktmolen in. De scheidsrechters geloofden het ook wel. Waarom nog fluiten? Dan ben je alleen maar later thuis! Een relatief magere overwinning dus voor ons. Vrijdag mogen we in Hoogeveen proberen om er een maginificent seven in a row van te maken. We gaan er weer vol voor!

Scores: Arnold (staat heel veel vrij in de wedstrijd, ook een kwaliteit, maar gooi nou eens een bal naar de ring a.u.b.), Jeroen (krijgt meer elleboogstoten op training dan in de wedstrijd) 2, Sybo (de barman laat het afweten) 4, Jehannes (zijn eigen teampje wordt ook steeds groter) 5, Nils (vast hier en daar wat blauwe plekken overgehouden) 6, Jan (twee keer op de avond door dezelfde enkel gezakt) 8, Danny (gezelligheidsdier, wanneer gaan we stappen met zijn allen?) 13, Mats (klaag je nou over te veel of te weinig speeltijd?) 28.

Deel 5: Het belang van de zevende man
BVG 3 - Menhir: 54-60

Daar stonden we dan met zes man (Arnold, Jan, Jeroen, Mats, Nils en Sybo, in willekeurige maar ook, niet toevallig, er is over nagedacht, bijna op het dwangmatige af, alfabetische volgorde) bij het clubhuis. Te wachten of er nog meer zouden komen om mee te spelen in Groningen als nummer twee tegen de nummer drie. Op woensdag hadden we tenslotte nog acht man gehad toen we op bezoek gingen bij Quintas in Lemmer voor een oefenpotje. Toegegeven, toen hadden we er ook al drie alternatievelingen bij (lees: talentvolle jeugd).

By the way: als er binnenkort nog iemand bij Quintas gaat kijken, neem dan even daarvandaan het Chocomelkrat met bidons van ons mee. Onze sticker staat erop, dus hij is makkelijk te herkennen. Maar nu kwam er niemand meer bij. Jehannes bleek “missing in action” na een laatste appje dat hij erbij zou zijn. Treinen, vertraging, lege batterij op de telefoon en dan kun je zelfs in dit tijdperk een tijdje van de aardbodem verdwijnen. We zijn geen zoekactie gestart.

Ja, en dan hadden we Danny nog. Op de woensdag hintte hij al dat hij er mogelijk niet bij zou zijn. En op zaterdagmiddag meldde hij dat hij het niet ging redden. Een dagje op een beurs staan in het midden van het land en dan nog in Friesland heen en weer moeten rijden, dat was wat veel werk, laat staan ook nog naar Groningen tuffen om een potje te ballen. Een muzikale tip voor Danny: Hilton Barcelona van Stef Bos. Gaat ook over een zakenman op een beurs. Die ging veel later op de avond dan wij nog leuke dingen doen. En gelukkig konden wij Danny ompraten. Hij hoefde van ons niet per se om 21.00u in Groningen te zijn, ietsje later was ook best. Er zitten tenslotte 24 uur (soms 25, of niet?) in een dag en die moet je wel besteden.

Hoeveel spelers en toeschouwers van BVG zouden gedacht hebben dat ze een zware avond tegemoet gingen toen ze het stelletje ongeregeld uit Sneek binnen zagen komen? Zes man waarvan de helft bejaard (voor wie zich aangesproken voelt), dat moest geen probleem worden voor de elf Groningers. Onze warming up was bovendien ook naadje, maar dat gaf niet, want in de zaal was het al een graad of dertig. We gingen goed van start, dat wil zeggen: wij scoorden wel en BVG nog niet echt veel. De mooiste actie was de laatste score van het eerste kwart. Bal veroveren, driemans break, Arnold op Mats, Mats op trailer Nils en die legde hem rustig in het netje (volgende keer even doordunken a.u.b!) Stand na tien minuten: 7-12.

Daarna waren we even verdedigend niet scherp. Die Groningers zetten blocks en zo, erg vervelend, daar houden we niet zo van want dan moet je daar omheen vechten of switchen en ja, welk van de twee mogelijkheden pak je dan en weten je teamgenoten dat dan ook? Dat ging dus een paar keer mis en BVG schoot een paar keer raak van  afstand. Maar dat kan Mats ook. En Jeroen hielp in het slot van de eerste helft ook nog mee, op de break nog wel! Geen traditioneel drietje voor hem deze keer. Toch stonden we achter (25-23), maar gelukkig was Danny ingevlogen vanaf Harlingen. Toch nog gekomen! Het gerucht dat de politie in Harlingen een inval ging doen bij de Hell’s Angels zal eraan hebben bijgedragen dat Danny ons kwam vergezellen. Vraag hem er maar eens naar, hij zal wel zeggen dat hij zijn motor al verkocht heeft, maar dat kan best een illegale transactie geweest zijn.

We kregen in de rust bezoek van de scheidsrechter, met de vraag of ze nog ergens op moesten letten. Ze hadden gemerkt dat er “hier en daar wat irritatie” was. Toch netjes, dat vragen om feedback. Het hielp alleen niet, want in het derde kwart ontbrandde het pas echt. Het was Jan die een robbertje uitvocht met een mede ex-Winschotenaar. Wel fair van de heren om iemand van gelijk gewicht uit zoeken, dat geeft eerlijke kansen. Jan deed wat vroeger Hindrik Dijkstra (kent u die nog?) altijd deed: veel tegen de vlakte gaan. Er kwam bij dat de tafelaars al aan het bier zaten. BVG had voor later op de avond een café afgehuurd maar deze jongens waren vast aan het indrinken. Ging ten kostte van de concentratie, moesten we ook nog zelf op de score gaan letten! Maar ondanks alles hielden we stand en kwamen we zelfs weer op voorsprong: 41-42.

Ja en dan komt de coach met het bekende recept: zorgen voor balbezit en dan de wedstrijd uitspelen. Net zo lelijk als het Nederlands voetbalelftal a.u.b. Tikkie breed, tikkie terug, dat werk. Maar dat hou je geen tien minuten vol. BVG probeerde druk te zetten met een full court press, maar ze hadden het net niet voor elkaar, of wij net wel. We namen snel genoeg de bal in om uit de problemen te blijven. Sybo bleek bijzonder balvast en dat was in deze fase heel belangrijk. Het maakte hem niet uit dat zijn tegenstander een kop groter was en  al zijn gewicht in de strijd gooide. Lefty had de bal en Lefty hield de bal, tot twee keer toe. Nils gooide er nog een loepzuivere tweepunter in. Zuiver schieten moest ook wel op deze baskets, want bijna alles wat de ring raakt ketst eraf. Maar verder was het wat scoren betreft een one man show. BVG gaf voorin veel druk, maar dat had Mats wel door. Hij hoefde de bal alleen maar over de verdediging te gooien en Danny rende erachteraan. Danny scoorde 16 van de 18 punten in dit kwart, over een eindsprint gesproken.

Met nog twee minuten te spelen hadden we de winst binnen. BVG kon geen vuist meer maken en wij hielden balbezit. Vijf overwinningen op rij. Als we het hoofd koel blijven houden kunnen we tegen Moestasj voor zes op een rij gaan. Maar dat wordt weer een heel ander spelletje…

Scores: Sybo (vakantieman) 0, Jeroen (na 19.00u mag je minstens honderddertig bij Heerenveen!) 2, Arnold (pitstop in de pauze wegens braakneigingen) 6, Jan (gelukkig, de wasmachine doet het weer, hier heb je de tenues!) 6, Nils (heerlijk als een speler doet wat hem verteld wordt) 6, Danny (perfect professionele instelling, ondanks 500 reiskilometers, neem maandagavond maar vrij dan (18), Mats (ook hij moest eruit omdat hij op kotsen stond) 22.

Deel 4: Verkeerde golflengte, maar desondanks…
Menhir – Scylla 2: 66-62

Het was vrijdag weer zover. De grote vraag: wie kunnen er spelen vanavond? Krijgen we wel een team op de been? En natuurlijk lukte het weer. Met kunst en vliegwerk kregen we acht man op papier. Bleken we een veeeeeel groter team te hebben dan de tegenpartij…

Op de maandag ervoor werden we blij verrast met de komst van Ali Carti (hij weegt 204 pond en is 198 cm, wilt u hem bezoeken, hij slaapt van 0.00 tot 24.00). Die had zich dit seizoen nog niet in de RSG laten zien, maar wilde toch even wat beweging na die rugkwetsuur. Broer Henzson was er maandag ook, maar hij haakte tijdens de training af. Het ziet er niet best voor hem uit. Die knie hè? Dat gewricht blijft een fout in de schepping. Tip van de coach: er aan de bovenkant wat aftrainen en aan de onderkant wat bij. Ali was er woensdag ook nog. En we trainden best wel lekker fanatiek met zijn allen. Nou ja, met zijn allen: Arnold lag aan de zijkant van het veld wat buikspieroefeningen te doen want lopen, dat ging wat moeilijk (overbelast). Maar Ali ging door zijn enkel en dus moesten we vrijdag weer zonder hem aan de bak. Zo heb je twee Carti’s, zo heb je er geen. Jehannes bleek geveld door ziekte en Jan (wat nou, feestvakantie!) strompelde nog met een kuitspierblessure, maar hij was er wel bij.

Nagenoeg de complete selectie (op bikkeltje Jeroen na) was al vroeg in de sporthal om te fluiten, te coachen of te tafelen en het werd dus een lange avond voor alle mannen. En het leek net teveel van het goede voor iedereen. Danny kreeg het maar niet warm. Maar misschien zorgde ook het feit dat Scylla 2 met slechts zes man kwam opdagen voor onderschatting. We gingen in ieder geval niet in de gewenste versnelling van start. Nee, we liepen achter de feiten aan. Het was zo onrustig allemaal, zo onscherp, zo laks. En daar profiteerden de Groningers goed van. Want de zes hadden samen wel meer dan een eeuw basketbalervaring. Daar heb je bij Menhir ook maar drie spelers voor nodig, maar goed. Ik noem geen namen, u kent ze wel.

Dat tweede kwart, wat begonnen we daar slap, zo hé! We zaten met zijn allen gewoon niet op één lijn. En dan kun je soms hele basale dingen vergeten, individueel en als team. Aanvallend rebounden? Wat is dat ook alweer? En als je dat niet doet en de tegenpartij rent ervandoor met bal en al, wat moet je dan ook alweer doen? O ja, keihard terugrennen en een voordelige verdedigende positie innemen. Ik schrijf het toch maar even op, misschien handig voor later, ooit. Zo keken we tegen een 20-31 achterstand aan. Gelukkig ging het daarna ietsje beter. Mats bleef natuurlijk scoren, hij had ook tien hele minuten pauze gehad want warmlopen in de rust is niet zijn ding en ook bikkeltje Jeroen kwam weer met zijn plichtmatige driepunter, maar na dertig minuten stonden we nog steeds achter.

En toch had iedereen zoiets van “Kom op, van deze zes gasten mag je toch niet verliezen!” En inderdaad, dat was onze eer te na. Ongeslagen blijven zo lang het kan is de boodschap en we bleven dus stug doorgaan. Dat bij Scylla een speler vijf fouten kreeg en men dus geen wissel had werkte ook in ons voordeel, hoewel: bij Menhir mochten de bankzitters ook blijven zitten. Arnold bereikte zijn eigen hoogtepunt met een heerlijke pass over het hele veld op Nils, die voor 56-56 zorgde. Bovendien was onze guard lichtelijk geprikkeld door de opmerking van zijn tegenstander. Die had zijn statistieken gecheckt, dat schijnt in dit digitale tijdperk te kunnen. En Arnold stond op nul uit drie, wat dat dan ook maar mag betekenen. Daar is maar één woord voor: scorebordjournalistiek! Uw verslaggever gooide er nog tien punten in (vier uit vijf of zo en 1 uit 2 van de vrije worplijn, bent u statistisch ook weer helemaal bij). Mats en Danny waren vanaf de vrijeworplijn net zo trefzeker en dat was voldoende. Weer een potje gewonnen. En nu vakantie (behalve Jan)! O ja, wie van u werd hoe laat met pijn in het lijf wakker de volgende ochtend? Ik om 5u57…

Scores: Sybo (heeft weer andere kwaliteiten dan punten maken) 0, Jan (in het clubhuis nog bezig met het verwerken van de wedstrijd, elektronisch dan hè?) 4, bikkeltje Jeroen 8 (misschien wel meer, pak die dan maar van Mats), Nils (wanneer val ik aan, wanneer verdedig ik) 8, Danny (met zijn hoofd al bij de verhuizing. Samenwonen, heerlijk!) 11, Arnold (die steunkousen, geen gezicht maar gelukkig waren ze niet vleeskleurig) 14, Mats 19 (misschien wel minder, geef die dan maar aan Jeroen).

Deel 3: Vrijdagavond…stuntavond!
Menhir – BV Leeuwarden 3: 51-43

Ja, het was de vierde wedstrijd op het programma, maar Donar kwam vorige week niet opdagen. We zien ze maart volgend jaar wel verschijnen. En dus is dit verslag nummer drie. Na potjes tegen teams die ook voorgaande seizoenen al als laagvliegers beschouwd konden worden wachtte nu een geduchte tegenstander: de kampioen van vorig jaar! Danny dacht dat hij ze al had zien trainen en was onder de indruk. Dan heb ik nieuws voor je Danny: die jongens spelen dit jaar in het tweede en niet in het derde.

Ken je dat? Je ziet de ingang van een mierennest. Mieren lopen in en uit. Je besluit eens even een flinke trap tegen de stenen de geven, net naast de ingang. En plots komen er hele hordes naar buiten. Nou, zo ging het ongeveer. Er kwam geen trap aan te pas, maar ze bleven maar door de deur komen, spelers van de tegenpartij. Het leek wel of er zestien stonden warm te draaien. Maar uiteindelijk mogen er maar twaalf op papier. Nils kreeg een deja vu: had hij niet vorige week al tegen dit team en deze coach gespeeld met de U20 (en met 60 punten aan de broek gekregen)?

Wij konden met pijn en moeite negen man op het sheet zetten. Jan was net terug van twee weken feestvakantie, Ali gaf zijn rug nog rust en Danny ging met broer Rick naar een concert… toch jammer dat die wereldartiesten bij hun mondiale tournees geen rekening houden met het programma van ESBC Menhir Sneek heren 1. Ik zal hun managers nog eens een mailtje sturen. Jeroen had van donderdag op vrijdag zitten spoken op zijn toilet, maar hij was er wel. Henzson’s knie was nog niet helemaal heel, maar ook hij kwam. Henzson lijkt sterk op zijn broer: ook hij leeft in de tijdzone van Aruba. We vroegen Johannes Idsinga, die in Delft toch dikke heimwee had naar Menhir, of hij ook een balletje bij ons wilde gooien. Dat wilde hij wel.

Aan de shirts lag het deze keer niet: ze waren keurig droog. Sommige waren zelfs dubbel gewassen, omdat er volgens moeder Hettinga na de eerste wasbeurt een zurig luchtje aan bleef hangen. Namen en rugnummers a.u.b.! Maak u geen zorgen, uit welingelichte bron weet ik dat de shirts na de pot tegen Leeuwarden ook goed fris zijn. Een blauwe voorwas, een paarse hoofdwas en een crèmekleurig wasverzachtertje en we kunnen er straks weer tegenaan.

En dan de wedstrijd! Man, wat gingen die Leeuwarders hard van start. Jonge benen hè? Nou ja die guard was wel op leeftijd, maar dat zijn vaak de besten. Dit was een wereldreiziger tussen Leeuwarden en Harlingen en hij gooide er veel ballen in. Maar wij bleven bij. Want zij renden wel net als mieren veel door elkaar op de aanvalshelft, maar wij pakten ze in de transitie van aanval naar verdediging. En toch zeiden Mats en Arnold tegen elkaar: “dit gaan we niet volhouden”. Arnold’s hartslag was 200, die van Mats naar eigen zeggen 400 (toch maar eens een dokter opzoeken zou ik zeggen). Na tien minuten stonden we 17-18 achter.

Het tweede kwart was echter voor ons. De guard van de tegenpartij kwam in foutenlast en wij profiteerden optimaal toen hij op de bank zat. Mats knalde met scherp van afstand, Jeroen gooide er ook een traditioneel drietje van de top in en de gasten gooiden zo ongeveer elke bal mis. Bij rust stonden we op 28-20. Onze huisfotografe Debbie had toen al dekking moeten zoeken nadat een bal als een vuurpijl op haar afkwam. Na rust schoot Jeroen nog maar eens van afstand, nu van de zijlijn. Weer raak! Wel een leermomentje voor de scheidsrechter: als iemand in balbezit met zijn hakken op de zijlijn staat, dan is hij uit. Verder wel consequent gefloten al zeggen ze het zelf. Die belofte dat ze gratis kunnen drinken na afloop heeft weinig aantrekkingskracht trouwens…

Na dertig minuten stonden we op 37-30 en voor de taak om de zege over de streep te trekken. Daarom was het lekker dat Mats raak bleef schieten. Maar ook rookie Johannes liet zich niet onbetuigd. Keurig centerwerk, nuttige schijnbewegingen en een paar scores op rij en we liepen naar 48-34. Toch kwam Leeuwarden nog een keertje terug in de wedstrijd, tot 48-40. Wat heerlijk dat je dan een time-out kunt nemen en dat werkelijk elke willekeurige speler of voorbijganger kan zeggen waar het bij ons fout loopt en dat we gewoon niet zo moeilijk moeten doen. En inderdaad, we gingen de bal gewoon rondspelen, zodat Leeuwarden wel moest komen. En dat lukte ze dan niet, want na een aanval over zeventien schijven knalde Mats ons met zijn vijfde driepunter in veilige haven.

En heren: we hebben een clubhuis, maak er gebruik van! Voor vier bier en twee chocomel kunnen we de kachel niet aanzetten….

Scores: Sybo (wel fraaie actiefoto eraan over gehouden) 0, Arnold (geen rek meer in het rechterbeen) 2, Henzson (weer bizar zijwaarts onderhands gescoord) 2, Nils (heren is geen U20) 4, Jehannes (op de break, jawel!) 5, Jeroen (geniet, maar schiet met mate!) 8, Johannes (je contract voor H1 ligt klaar) 9, Mats (op tijd naar bed want dit weekend nog meer te doen) 21.

 

 

Deel 2: One for the ladies
Penta – Menhir: 50-68

We mochten voor het eerst buitenshuis spelen. Op bezoek bij Penta in Drachten. Lefty S. had er een afspraak voor afgezegd om tegen zijn zwager Maarten te kunnen ballen. Bleek die helemaal niet mee te doen aan Drachtster zijde! Dat wordt een familievete. Ook een beetje tegen de verwachting in kwamen we Frits wel weer tegen. Die had toch afscheid genomen na veertig jaar basketbal? Dat wel, maar een fluitje vasthouden (en erop blazen), dat kon nog wel.

We waren er niet helemaal klaar voor. Mats had de erfenis van Chas in ontvangst genomen, het Chocomelkrat met bidons, maar dat liet ie lekker achterin de auto bij het clubhuis achter. Er zijn mensen die dorst hebben geleden zaterdagavond. De basisvijf, die was niet moeilijk te bepalen: iedereen die op woensdag getraind had mocht erin. Jan, onze digispecialist, deed weer niet mee wegens kuitklachten. Van onze andere attractie, het Carti-duo, ontbrak Henzson nog wegens knieklachten en haakte Ali in de warming up af met een rug die op slot sprong. Ach die broers, they are big, they are black and… they bruise easily.

In de kleedkamer was het al misgegaan. Toen we de tenues aantrokken bleken ze nog vochtig. Jeroen had ze kennelijk buiten in de regen laten hangen en toen zompig in de tas gemikt. Dan leer je toch weer de was- en droogkwaliteiten van Jan (of echtgenote?) waarderen. Penta begon beter. Jehannes hield ons in de race en ook Mats wist de basket te vinden, maar na tien minuten stonden we 17-14 achter. Dat werd zelfs 21-14, maar toen maakte Arnold zich even kwaad. Hij was wel klaar met het spelletje van Menhir, slordig, chaotisch en ongeordend. “Alstublieft even iets langer en sneller rondpassen die bal, dank u!” Hij gooide er zelfs een baseline drive met éénhandige reverse layup in (dat gelooft niemand) en we kwamen aan de goede kant van de score, 29-33 bij rust.

En waar Penta na de rust niet meer de juiste versnelling vond, bleven wij lekker voortpruttelen. Nog steeds niet denderend, maar de voorsprong werd uitgebouwd. Ondanks het feit dat Danny niet in de wedstrijd zat. Er lukte hem weinig en omdat hij ook geen fouten mee kreeg begon hij wat te piepen, terwijl we al twintig punten voor stonden. Dat lokte bij Jeroen een reactie uit: “Wat ben jij een wijf als je ongesteld bent!” Gelukkig bleef Mats maar scoren. Toch bleef hij solliciteren naar een plekje op de bank, want ja, die rokerslongen hè?

In het slotkwart ontpopte onze jongste man Nils zich tot go-to-guy met een paar verrassende hookshots. We speelden het potje rustig uit, Sybo zag vanaf de bank toe dat het goed was en hoefde niet zo nodig het veld meer in. Had Penta dan niets positiefs aan de avond overgehouden? Jawel: Ali had niet tegen ze gescoord en ze wonnen de nazit in de kantine. En dan de dames! Die achter de tafel. Manon, Manon, Manon, als ik aan jou denk denk ik aan de Jeugd van Tegenwoordig. Die hebben wel het meest energieke Nederlandse liefdesliedje voor jou gemaakt. Stoere videoclip ook. Esther komt er in de muziek op Youtube wat bekaaider van af. Er is een soft aanmoedigingsliedje op jouw naam. Het refrein: “Hou je hoofd omhoog en je rug recht”, daar moet je het mee doen. Wel handige tips voor een basketbalster trouwens. Dames, de chocomel staat voor jullie klaar in het clubhuis volgende keer!

En verder zijn er gelukkig geen beelden van wat er allemaal in de kleedkamer gebeurde na afloop. Mannen die elkaar de rug inzepen en een blote man op zijn knieën voor Ali, dat wil je niet op je netvlies hebben…

Scores: Ali (DNP, ben je nog uit de auto kunnen komen met die stijve rug?) 0, Sybo (Spare Rib Express Sunday) 0, Jeroen (lekker zo’n elleboog in je rug!) 3, Arnold (twee potjes per weekend winnen) 7, Jehannes (mooie sterke score met bonus in het slot) 9, Nils (spelen bij de heren is makkelijker dan bij U20) 9, Danny (gaf virtueel niet thuis, maar kwam toch nog tot) 14, Mats (stiekem wisselen als de coach niet kijkt) 26.

Deel 1: Seizoensopener
Menhir-Groene Uilen 5: 71-31

Deel 1: Seizoensopener

Menhir-Groene Uilen 5: 71-31

Het zag er niet best uit aan het eind van vorig seizoen. De heren hadden nog maar zes man op papier, officieel niet eens voldoende om een nieuw seizoen in te gaan. Ali was afgehaakt. We konden hem echter ompraten en dus is hij er weer bij. Henk had het team verlaten. Een hardnekkige Achillespees verhinderde vrijuit spelen. Maar Henk heeft pas vier, misschien vijf basketballevens gehad en wie weet sluit hij ooit weer aan. Hij is nog jong! Chas vertrok na twee gezellige jaren terug naar Lemmer. Officieel gaf hij als reden op dat hij een nieuwe baan met onmogelijke werktijden had. Insiders weten wel beter. De ware reden is dat Chas een vriendin kreeg en dat hij die wilde beschermen tegen rare verhalen op deze website. Je weet maar nooit wat er in een wedstrijdverslag gezet wordt…

Maar in de zomerstop kwam er goed nieuws: Danny Nowee meldde zich weer bij Menhir. Na een jaartje in Leeuwarden en een studie-avontuur in Spanje zocht hij een leuke club en de leukste zijn wij uiteraard. Hij wordt de nieuwe toyboy van het team, een levend bewijs dat een beetje (veel) buikvet geen belemmering is om als sexy beschouwd te worden. Danny houdt ervan zijn vriendin uit te dagen door te zeggen dat ze van pensioengerechtigde leeftijd is. Ook Mats keerde terug. Al dat trainen op een voetbalveld in de koude en natte wintermaanden en dan nauwelijks in het veld staan als het erom gaat, dat motiveert natuurlijk niet. Bovendien had hij na een nachtje stappen aan Danny beloofd dat als die weer zou gaan spelen, hij ook weer zou gaan spelen. Lang leve alcohol! Tenslotte meldde ook Ali’s broer Henzson zich aan. Basketballtraining is een prima aanvulling op al dat fitnessen dat hij (soms) doet.

Met de blijvertjes Sybo, Jan, Arnold, Jeroen, Jehannes en Nils hebben we toch weer een ervaren en talentvolle selectie staan. Jan deed in de seizoensopener overigens niet mee wegens kuitklachten. Kon hij zich mooi concentreren op de digitalisering van het scoreformulier. Als iemand nog een tablet van tenminste 10.1 inch thuis heeft liggen waar weinig mee gedaan wordt, dan willen wij die bij de club graag lenen op de vrijdagavond. Geef het door!

Reclameblok (zappen als je daar niet van houdt). En nu we toch bezig zijn: wat zegt het getal 786 miljoen u? Zoveel maaltijden worden er jaarlijks via internet besteld. Afgerond betekent dat elke inwoner van Nederland gemiddeld één keer per week via internet een maaltijd bestelt. En nu het verrassende: Menhir-leden zijn ook inwoners van Nederland! Wat wij vóór hebben op de rest: wij kunnen met het bestellen van eten via internet geld verdienen voor Menhir, maar ook met het kopen van andere producten. Ga naar onze website www.esbcmenhir.nl, klik op de sponsorkliks banner, kies je webwinkel of Thuisbezorgd en plaats je bestelling, daar verdienen wij aan en die inkomsten zijn hard nodig! Tot zover het reclameblok. 

De eerste wedstrijd dan. We zijn nog steeds heel blij met Henk, Johan en Peter omdat ze bereid zijn zo af en toe een potje voor ons te fluiten. Henk en Johan namen als eerste de honneurs waar. Achteraf bleek dat ze er niet eens moe van waren geworden, dat geeft wel aan dat er bij ons heren een tandje bij kan. Tegenstander was het vijfde van Groene Uilen. Een opwarmertje zeg maar. We gingen lekker van start en daar veranderde zelfs het uitvallen van het scorebord niets aan. Met jonkie Nils in de basis, Ali op schot en Danny die opvallend veel ruimte kreeg (die penetrante gyroslucht die om hem heen hing heeft daar niets mee te maken) liepen we uit naar 19-4. En daarna konden we gaan cruisen.

Lekker doorwisselen, veel verschillende mensen in scoringspositie brengen, goed praten en hier en daar switchen in de defense, we deden het allemaal en zo stonden we na twintig minuten op 42-16. Niks aan het handje dus. Er gebeurde niet veel spectaculairs, afgezien van het feit dat de tribune, die al goed gevuld was met Carti-aanhang en U20-selectie, opeens volstroomde met een complete Nowee-clan. Ja, dat ene blok van Ali was nog wel erg hard en ook de aller-allereerste score van Henzson kon op veel applaus rekenen. We hadden zo weinig tegenstand dat we niet eens door hadden of de tegenpartij man-to-man of zone speelde. Via 59-21 balden we ons in het laatste kwart ruim voorbij de zestig punten: 71-31. Ons volgend potje is zaterdag in Drachten en wordt vast iets lastiger…

Scores (volgens het papieren formulier althans): Arnold (staat de hele zomer op een veldje tegen 80 à 90 procent te paffen om in de wedstrijd precies één keer te schieten en nog mis ook) 0, Sybo (grassmaster, kijk maar bij het clubhuisgazonnetje) 0, Henzson (achterwaarts gescoord?) 2, Jehannes (traint op maandag drie uur!) 4, Jeroen (nam een leuke verrassing mee naar huis voor zijn vrouw: de bezwete tenues, ook die van Danny) 7, Nils (meteen maar in de dubbele cijfers als basisspeler) 10, Ali (die met die droge lippen, gelukkig is daar een zalfje voor) 14, Mats (uitsloven voor de baas die op de tribune zat) 15, Danny (dat is lekker terugkomen, topscorer!) 19.

  

 

Teams


H1
U20
U18
U16

Social media


Facebook
Twitter
© 2017 ESBC Menhir. Ontwerp & realisatie: Jeroen Zantingh
Gebruikersnaam
Wachtwoord
Onthouden?
Wachtwoord vergeten