ESBC Menhir H1

Stand NMS-2A

# Team Punten Gespeeld Saldo
1 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 16 9 596 - 489
2 BV Oaters Joure Mannen Senioren 1 14 10 687 - 561
3 BV Penta Mannen Senioren 1 12 8 535 - 451
4 Pink Stars '59 Mannen Senioren 1 8 8 447 - 415
5 Quintas Mannen Senioren 1 4 8 395 - 449
6 BV Leeuwarden Mannen Senioren 2 4 9 517 - 634
7 Assist Mannen U22 1 2 3 186 - 228
8 Five Pack Mannen Senioren 1 2 7 376 - 512
K = Kampioen
D = Degradatie
TR = Terug getrokken
BM = Buiten mededinging
VR = Verlies van rechten
X = aantal keren niet opgekomen (3x = TR)
* = aantal keren niet op komen dagen met 2 punten in mindering

Wedstrijdoverzicht en uitslagen

Datum Tijd Wedstrijd Uitslag
14-09-2018 20:45 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 - BV Leeuwarden Mannen Senioren 2 66 - 41
21-09-2018 20:45 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 - Five Pack Mannen Senioren 1 86 - 50
29-09-2018 20:00 BV Penta Mannen Senioren 1 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 72 - 64
06-10-2018 11:45 BV Leeuwarden Mannen Senioren 2 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 50 - 71
12-10-2018 20:45 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 - Dyna '75 M22 1 Mannen Senioren 1 66 - 36
03-11-2018 14:45 Pink Stars '59 Mannen Senioren 1 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 59 - 68
09-11-2018 20:45 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 - BV Oaters Joure Mannen Senioren 1 53 - 48
24-11-2018 19:30 Quintas Mannen Senioren 1 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 58 - 64
30-11-2018 20:45 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 - Pink Stars '59 Mannen Senioren 1 69 - 59
08-12-2018 14:30 Quintas Mannen Senioren 1 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 52 - 55
15-12-2018 16:15 Dyna '75 M22 1 Mannen Senioren 1 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 0 - 0
12-01-2019 11:00 Assist Mannen U22 1 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 0 - 0
18-01-2019 20:45 Five Pack Mannen Senioren 1 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 0 - 0
25-01-2019 20:45 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 - BV Penta Mannen Senioren 1 0 - 0
01-02-2019 20:45 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 - BV Leeuwarden Mannen Senioren 2 0 - 0
09-02-2019 18:30 Dyna '75 M22 1 Mannen Senioren 1 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 0 - 0
09-02-2019 11:00 Assist Mannen U22 1 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 0 - 0
08-03-2019 20:45 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 - Pink Stars '59 Mannen Senioren 1 0 - 0
16-03-2019 20:30 BV Oaters Joure Mannen Senioren 1 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 0 - 0
22-03-2019 20:45 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 - Quintas Mannen Senioren 1 0 - 0
29-03-2019 20:45 Five Pack Mannen Senioren 1 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 0 - 0
05-04-2019 20:45 ESBC Menhir Mannen Senioren 1 - BV Penta Mannen Senioren 1 0 - 0
13-04-2019 20:30 BV Oaters Joure Mannen Senioren 1 - ESBC Menhir Mannen Senioren 1 0 - 0
Spelers:
Jan Weerts, Sybo van den Bijl, Johannes Dijkstra, Arnold van der Meulen, Ali Carti, Niels Haven, Jeroen Zantingh, Mats Haven, Danny Nowee

Wedstrijdverslagen

Deel 10: Terug naar Lemmer zonder glemmer
Quintas –Menhir: 52-55

Hadden we laatst niet al een keertje tegen ze gespeeld? Eeeeh ja. Maar aangezien we dit seizoen een zogenaamde anderhalve competitie spelen komen we elkaar drie keer tegen. We mochten dus nog een keertje naar Lemmer…

Wel lekker dichtbij voor zover het een uitwedstrijd betreft. Wat dat aangaat is het jammer dat we straks twee keer naar Assen moeten. Aan de andere kant: Stadskanaal en Winschoten, daar hoeven we niet naar toe, hoe mooi is dat!

Ali was er nog niet bij. Volgens Whatsapp leeft hij nog, wie weet zien we hem binnenkort weer op training. Ach, we spelen pas 12 januari weer dus hij heeft nog wel even. Gerlof heeft ook nog wel even. Traint het meest van allemaal, maar ja, een baantje op zaterdag houdt hem van zijn debuut bij de heren af. Jeroen Z. was er ook niet, maar we gingen toch met een Jeroen de strijd in: Jeroen Kok is de nieuwste aanwinst. Heeft de jeugd de toekomst? Nou, deze jongen is ook al van de generatie Jan/Sybo. Doet ie ook direct zijn mond open in de time outs, je moet maar durven!

Vorige keer probeerden we nog de tegenpartij zand in de ogen te strooien met de mededeling dat Mats niet mee zou doen (deed ie wel!) We dachten dus een koekje van eigen deeg te krijgen toen Chas zei dat hij er niet bij zou zijn voor Quintas, maar…die was er echt niet. Bovendien startte de thuisploeg met een in onze ogen verrassende opstelling. En dan is het van: vraag niet hoe het kan, maar profiteer ervan en dat deden we dan ook. Net als vorige keer was er een Sneker bliksemstart. 0-17 maar liefst! Mats en Danny konden niet missen en we hadden er een paar hele fraaie teamaanvallen tussen zitten.

We wisten dat het nog niet gespeeld was. Vorige keer was Quintas ook nog dichtbij gekomen. Wat dat betreft was de 9-19 na tien minuten en de 21-31 na twintig nog ruim. Helaas konden we die marge niet vasthouden. Quintas geloofde nog ergens in en gooide veel meer energie in de strijd. We lieten ons in de rebounds de kaas van het brood eten en vaak genoeg stond er bij een Lemster driemansaanval maar een Sneker te verdedigen, nou dat spelen ze wel uit hoor! Maar na dertig minuten gingen we nog steeds aan de leiding: 38-41.

En toen werd het toch nog even spannend! Quintas geloofde er nog steeds in. We maakten zelf wat domme foutjes met balverlies en kregen het ook nog even lastig met de arbitrage. Naar eigen zeggen was een van de scheidsrechters uit de mottenballen getrokken (laatste wedstrijd misschien wel in de vorige eeuw gefloten) en sowieso werd de bucket (aan beide kanten van het veld) een gebied waar je minder veilig was dan, noem eens wat, een sloppenwijk in Rio of de berm van een landweg in Afghanistan. Als zelfs Jehannes boos wordt (hij kreeg een T), dan moet er wel iets aan de hand zijn, toch? We leken in paniek te raken…behalve Niels dan. “Blijf toch rustig, niks aan de hand, we gaan deze pot gewoon pakken hoor!” zei hij toen we achter stonden.

En we pakten hem nog. Quintas maakte iets meer fouten dan wij waardoor we vrije worpen kregen en Danny en Jan pakten belangrijke rebounds. En zo wonnen we met drie puntjes verschil. Doelsaldo, dat is onze zorg niet. Blijven winnen, al is het met één punt, dat wel. We zijn winterkampioen!

Scores: Arnold (moest uit Dokkum komen racen) 0, Jeroen K. (lekker rustig in de passing) 0, Sybo (weet niet wat zijn vrouw overdag uitspookt, als ze ’s avonds maar thuis is) 1, Jehannes (hoe is het met de hand die je uit woede tegen de muur sloeg?) 2, Jan (lekker de scheidsen op de zenuwen werken) 4, Hindrik (al bijna in oude vorm, op de vloer!) 5, Mats (telefoon nog steeds op standby?) 12, Niels (hij zei toch dat het goed zou komen) 14, Danny (trekt met zijn Volvo die Polo van Arnold er wel uit) 17.

Deel 9: sterren kijken, roze sterren
Menhir – Pink Stars: 69-59

We hadden al een gedenkwaardige wedstrijd tegen ze gespeeld in Groningen. De Pinks Stars. We kregen ze toen pas op de knieën na verlenging (59-68). Hoe zou het deze keer gaan? En: met hoeveel man zouden we deze keer beginnen?

Nou ja, je begint een wedstrijd altijd met vijf man in het veld anders gaat het hele feest niet door. En zoveel hadden we er nog wel. Maar Gerlof was er nog niet bij. Hij kwam wel (na een alarmerend appje) de tijd bijhouden bij de jeugdwedstrijd, maar moest daarna snel terug naar moeder de vrouw. Bovendien zijn zijn ribben nog steeds beurs. Nieuwkomer Jeroen K. zat in Berlijn en even op en neer voor een potje basketbal, dat was een brug te ver. En dan Ali. Onze big guy was er niet bij, nog steeds geblesseerd aan de rug. Inmiddels is hij heel langzaam lopend gesignaleerd (what’s new?), maar het schijnt dat hij nog niet kan bukken. Wat is het probleem dan, vraag je je af. Bukken doe je immers niet in een basketbalwedstrijd?

Hindrik is wel terug van weggeweest. We gaan zien voor hoe lang, want het is een avontuurlijke wereldreiziger. Maar hij mocht vanwege zijn trainingsinzet meteen de basis in. Broer Jehannes mocht ook starten. Hij had ten slotte een keertje vaker getraind dan Jan deze week. Je hoopt dat Pink Stars zo’n team is dat thuis altijd compleet is en naar uitwedstrijden slechts met een mannetje of zeven komt, maar helaas. Ze waren talrijk en hadden ook hun atletische Amerikaan weer meegenomen. Nou, die mag volgend seizoen bij ons komen spelen! Wat een souplesse, wat een balvaardigheid, wat een sportieve instelling, een echte Mr. Congeniality. Als hij een fout niet meekrijgt is hij van het kaliber “word niet boos, verwondert u slechts!”. En of het een voordeel was dat er een speler van de tegenpartij de wedstrijd uit gehaald werd omdat hij niet op het wedstrijdformulier stond, wie zal het zeggen?

We begonnen niet goed. De gasten liepen een puntje of zes uit en het leek ze allemaal veel makkelijker af te gaan dan ons. Maar een wedstrijd duurt vier keer tien minuten dus er was geen paniek. Na tien minuten stonden we op 20-21. Maar het dreigde hier en daar wat onvriendelijk te worden. Er werden stevige robbertjes uitgevochten, maar wie er ook op de grond terecht kwam, niet Hindrik! Dat komt vast wel weer. Opvallend was het duel tussen Lefty S. en zijn directe tegenstander. Die was dertig centimeter langer en (durf ik het te schrijven?) ook een kilootje of vijftien zwaarder, maar toch had Sybo hem in de tang.

We hielden de Pink Stars bij tot aan de rust (32-34). Daarin besloten we toch maar even om het een klein beetje anders aan te pakken. En pakte dat even goed uit! Gewoon weer het betere passing werk laten zien en zo.  Jan, die zich in de eerste helft gevoeld had als Ali in de vorige potjes ( “Ik krijg geen bal!”) gooide er bal naar bal in en ook Jeroen Z. liet in deze fase zijn driepuntsbom landen. Na dertig minuten stonden we op 56-46.

En die marge hielden we vast. Mats scoorde in het slot nog negen van de dertien punten en een halve minuut voor tijd geloofden we het allemaal wel. Geen goochemerds die nog even wat puntjes wilden pakken in de slotseconden deze keer. Die komen we aanstaande zaterdag misschien wel weer tegen…

Scores: Hindrik (foutloos en puntloos) 0, Sybo (idem dito) 0, Jehannes (in ieder geval nog een P gescoord) 0, Arnold (moest nog even het veld in voor die ene toeschouwer uit Zutphen) 2, Jeroen (wie gaat hem volgende wedstrijd vervangen? Die andere Jeroen?) 5, Jan (dat scheelt, niet fluiten vooraf) 8, Niels (volgens DIT scoreformulier dan, klopt het?) 11, Danny (zo diep gegaan dat de kramp erin schoot) 15, Mats (another day at the office)28.

Deel 8: …en dat met zes man!
Quintas – Menhir: 58-64

En toen mochten we naar Lemmer. Het werd wel weer eens tijd om een potje te ballen na een vrij weekend. In theorie zouden we er met twaalf man heen kunnen gaan, maar het werden er wat minder…

Onlangs is het herenteam uitgebreid met Gerlof en Jeroen K. We hopen ook nog Hindrik binnen te hengelen en dan zullen mensen opeens hun best weer moeten gaan doen op training om speeltijd te verdienen. De nieuwe mannen waren er tegen Quintas niet bij wegens blessures. Ook Lefty S. schitterde door afwezigheid. We zien hem toch liever die ene minuut in het veld schitteren, maar ja. En of Mats mee zou doen? Er was uitgerekend dat zijn vrouw na het weekend zou bevallen, maar dochterlief diende zich iets eerder aan en dus leek het niet waarschijnlijk. En dat liet zijn broer ook even aan de tegenstander weten…

We gingen dus met zeven man die kant op. Acht als je supporter Peter meetelt. Zes man vertrokken vanaf het clubhuis. Zeven als je supporter Peter meetelt. Op de snelweg reden we aardig door, de cruise controle op 140, maar werden we ingehaald door een laagvliegende bestelbus met de letters JB achterop. Kennelijk had Danny haast? Toen we aankwamen in de sporthal bleek de tegenpartij al aan het warmdraaien te zijn. Een half uur van tevoren! Daar hebben wij van Menhir gewoon de puf niet voor, hoor.

We zaten in de kleedkamer en wie kwam daar nog binnenwandelen? Mats! Hadden we op papier toch maar liefst acht spelers ter beschikking. Van Arnold weten we echter dat hij nu officieel een oude man is (versleten op zijn achtenveertigste, toen hij zevenenveertig was leek er nog weinig sleet op te zitten), dus eigenlijk hadden we er zeven. Er waren twee senioren voor achter de tafel en twee mannen in het grijs-zwart en dus konden we van start.

Ali ging voor de jump. De scheidsrechter gooide de bal op…hoe hoog? Ali keek omhoog, keek naar de scheidsrechter, keek omhoog, we dronken een slokje water, praatten even over het weer, vroegen aan elkaar “en wat doe jij met de Kerstdagen?”, keken nog eens omhoog, constateerden dat de bal net geen plek in een baan om de aarde bereikt had maar nog onderhevig was aan de zwaartekracht want daar kwam ie eindelijk naar beneden. En tot zover Ali’s inbreng. Na een minuutje landde hij bij een valpartij verkeerd en schoot het in zijn rug. Uitgeschakeld voor de rest van de wedstrijd!

Dat beloofde niet veel goeds. Maar wat begonnen wij goed! Net als vorige keer tegen Joure gingen we als de brandweer. Mats speelde alsof hij geen slaaptekort had en scoorde punt na punt. Ik kan niet zeggen hoeveel, want het digitaal scoreformulier zag er na afloop wat vreemd uit. We hebben volgens dat formulier namelijk alleen het tweede kwart gespeeld (2-2) en het vierde. En ook de scores lijken er in verkeerde volgorde in te staan. Maar in onze herinnering stond het na een minuut of negen 4-21 voor ons. Het was gewoon één demonstratie van effectiviteit. We deden dingen die we zelfs op training nooit doen, het was net pleintjebasketbal. Kat in het bakkie dus? Mmmm…

Quintas is niet te onderschatten. De Oaters hadden immers al in Lemmer van ze verloren, dus. We lieten de Lemsters nog voor rust terugkomen tot een puntje of tien maar waren niet in paniek. We beschikten immers over een prima rotatiesysteem van zes man en we hielden het hoofd koel. Quintas kwam een paar keer dichtbij en dan liepen we gewoon weer een puntje of tien bij ze weg. Vooral onze passing game was om van te smullen. Af en toe passten we zo lang dat we er koud van werden. Jeroen’s typerende driepuntspoging werd daarom dan ook een airball. Het gejojo in de stand eindigde bij 56-64. Tenminste…we dachten de wedstrijd uit te dribbelen en negen van de tien spelers schudden elkaar al de hand…ging er nog zo’n linkmiechel in het blauw met de bal vandoor voor twee puntjes extra! Ethisch onverantwoord, maar vooruit. De twee punten zijn binnen. En Chas, rood staat je inderdaad beter!

Scores (volgens het bijzondere scoreformulier dan): Arnold (niks nieuws onder de zon) 0, Ali (gemiddelde over de laatste twee wedstrijden: 1 punt) 0, Jan (dat was schrikken, in de basis beginnen) 2, Jehannes (stuivertje wisselen met Jan) 2, Jeroen (nog nooit zo vaak een bal gepasst) 6, Danny (hele week niet fit, mooi dat het weekend is) 7, Niels (veertig minuten! Eitje!!) 16, Mats (kan wel vaker een slapeloze nacht gebruiken) 31.

Deel 6: Overtime or no overtime, that is the question
Pink Stars – Menhir : 59-68

Niet dat ook maar IEMAND erom gevraagd heeft, maar hier toch weer eens een ooggetuigeverslag van een basketbalpotje van de mannen van Menhir. Het was tenslotte een memorabele wedstrijd…

We mogen (verrassing, verrassing) toch weer naar Groningen dit seizoen. De tegenstander, in goed Nederlands de Roze Sterren, is aan het begin van het seizoen nog even toegevoegd aan de tweede klasse. We staan wel even te kijken als we de tegenstander zien. Een twaalftal mannen in een stemmig grijs-zwart tenue (niks van roze te bekennen), waarbij een aantal grote types en een heel atletische Amerikaan. We kunnen aan de bak! Hoewel…

Hoewel wij weer vanuit een aantal verschillende windstreken zijn komen aanvliegen in vier verschillende kolonnes en ruim op tijd in Vinkhuizen zijn, gaat de wedstrijd met vertraging van start. Het is alsof ze bij de tegenpartij voor het eerst een tablet zien en onze Jan is zo aardig om mee te helpen het zaakje op te starten. We laten de kans om regulier te winnen (namelijk wegens vertraging) maar voorbijgaan want het is wel weer eens tijd om het lichaam aan het werk te zetten. De tafelaars (jochies van twaalf die in deze pot een jeugdtrauma op zullen lopen) en de scheidsrechters zijn er ook klaar voor. We grappen nog “van de mannen in het grijs zullen we geen last hebben” omdat ze oranje shirts aan hebben. Dat lachen vergaat ons wel.

De eerdere woensdagtraining hakte er anders wel in. Voor het eerst sinds de eerste seizoenstraining weer eens op een heel veld vijf tegen vijf gespeeld. Kennelijk zijn we daar nog moe van. Hoe dan ook, we beginnen matig en de Pink Stars, die braaf lay-upjes zijn blijven draaien tijdens de technische storing, komen op voorsprong. We raken echter niet in paniek en komen al voor de eerste pauze langszij: 11-12. In het tweede kwart worstelen we nog wat. De Pink Stars spelen het hard en daar hebben we behoorlijk moeite mee. Maar gelukkig hebben we een geheim wapen op de bank. Lefty S. komt het veld in, begint direct met handige passes te strooien en gooit er ook nog achteloos twee ballen in. Handig, zo’n linkshandige in je team!

Bij rust staan we ruim voor, maar de pauze nekt ons. Binnen de kortste keren komen de roze sterren langszij en er ontspint zich een spannende wedstrijd. Na dertig minuten staan we nog steeds een puntje voor en we maken ons op voor een zwaar laatste kwart. Want de thuisploeg gooit nu alle gewicht in de strijd en daar hebben ze (raar maar waar) iets meer van dan wij. Danny klapt een aantal keer tegen de vlakte maar blijft scoren, Jan draait overuren, Jeroen buffelt door in de verdediging en Niels probeert een aantal keer uit of je ook met drie stappen een lay-up mag maken (nee dus).

In de laatste seconde staan we voor, maar Pink Stars heeft het laatste schot…en dat is raak! Ze denken dat ze een punt binnengesleept hebben bij 53-53. Maar wij denken er anders over. Verlenging, zeggen we en de arbitrage ook. Daarin hebben we het beste van het spel. Ook leuk: we hebben door alle vertraging ook opeens heel veel publiek, want de speelsters van de volgende pot staan al te wachten en hun fans ook. Het wordt nog een aantal keer behoorlijk onvriendelijk en daar zullen de tafelaars (en misschien Jeroen’s kinderen?) wel een paar keer ’s nachts van wakker schrikken. De arbiters weten het af en toe ook even niet. een van hen fluit normaal namelijk alleen wedstrijden van hele jonge teams. Bovendien kan hij zijn arm niet tot boven zijn schouder optillen zodat alles een aanvallende fout lijkt. En Sybo denkt dat er belchinezen in het spel zijn die een aardig bedragje geboden hebben voor een overwinning van de thuisploeg. Maar Ali heeft opeens het vizier op scherp staan en scoort maar liefst tien punten in overtime. We slepen er een zwaar bevochten overwinning uit. Nou nog even zien of ze in Sportlink de bug eruit kunnen krijgen, want die geeft een gelijke stand als uitslag. Al met al een prima voorbereiding op de topper tegen Oaters! Komt dat zien vrijdag…

Scores (iedereen heeft deze keer bijgedragen): Arnold (toch fijn voor iemand die zijn tenen nauwelijks meer voelt) 2, Jeroen (betrokken bij pedagogisch niet verantwoorde potjes duwen en trekken) 2, Jehannes (terug van een maandje weggeweest en dan ook nog fastbreaken) 2, Sybo (laat die housewarming maar komen) 4, Niels (zeer bruikbare backup op de guard) 5, Mats (zes kilo wijt en het vizier niet op scherp) 8, Jan (en nu er even tussenuit, maar je vervanger staat klaar) 8, Danny (heb je nog telefoonnummers uitgewisseld met die nummer 17 met wie je zo lekker geschaard hebt?) 16, Ali (als hij toch eens driepunters mocht schieten van zijn coach, nou!) 21.

Deel 2: een fivepack is net geen sixpack
Menhir – Five Pack: 86-50

 

 

Hoe doen ze het toch, die heren van Menhir? Op de maandagtraining komen vier man opdagen, op de woensdag vijf man. En op de vrijdagavond kan of wil wel iedereen er opeens bij zijn en spelen ze ondanks dat er nauwelijks getraind is een heerlijke basketbalpot.

De U16 wedstrijd die aan de onze voorafgaat is zo snel afgelopen dat sommige mannen er niet eens wat van meegekregen hebben. Er is tijd voor een warming up van bijna een half uur! Behalve voor Ali dan, die komt twee minuten voor aanvang van de wedstrijd binnen. Dat heeft iets met falende kinderopvang te maken, maar het hele gezin kan hoog en droog in de Sneker Sporthal terecht. “Junior” Johannes Idsinga is wel op tijd, maar ook hij mag op de bank beginnen.

Alle mannen die er op woensdag waren vormen de basisvijf. Dat betekent onder andere Mats en Arnold tegelijk in het veld en een basisplaats voor Jehannes. Er gebeurt iets wat de afgelopen seizoenen niet vaak voorgekomen is: Arnold gooit ballen richting basket en ook nog door de ring! Bij Five Pack laten ze zich ook niet onbetuigd en beide teams scoren er lustig op los. 24-21 na tien minuten, dat gaat lekker.

Het tweede kwart, dat gaat nog lekkerder! Mats is niet af te stoppen en scoort in deze fase 14 punten. Ali, Junior en Danny dragen ook hun steentje bij in de tussensprint van 30-10. Ja, de verdediging is een sterk punt. Slechts één vijfpakker scoort nog de punten voor de Ureterpers. Ruim over de vijftig punten in een helft, dat is ook lang geleden voor Menhir.

Na de rust is het even gedaan met het vele scoren. We worden wat slordig, zijn uit positie, nemen verkeerde keuzes, raken wat geïrriteerd. Nergens voor nodig als je twintig punten voor staat, maar ja, wij zijn ook maar mensen en geen godenzonen. Gelukkig is Jan op schot en pakt Junior wat knappe rebounds en zelfs in deze fase lopen we nog een puntje uit.

De coach komt ondanks de goede vooruitzichten toch nog met een eis: til de eigen score over de tachtig punten. En dat doen we dan ook. Er wordt tot de laatste minuut nog gevochten voor elke bal en wat Mats vorige week overkwam gebeurt nu broer Niels: een lip beschadigd. Kijk, dat is tenminste bewijs dat je hebt deelgenomen aan de strijd. Jehannes mag voor ons de eindstand op het bord zetten met een fraaie slotactie. Op naar Drachten, op naar Penta!

Maar eerst douchen en naar het clubhuis natuurlijk. In het clubhuis is het net een trainingsavond: slechts vijf man. Gelukkig heeft DJ Danny muziek mee, al past hij het wel aan op zijn publiek (generatiekloofje). Op een gegeven moment kijkt zowat iedereen op zijn mobiel. Er kan natuurlijk niet teveel hardop nagepraat worden, stel je voor dat dat in het verslag terugkomt! Ook daar is een oplossing voor: een appgroep maken waar Arnold niet in voorkomt, kun je lachen zonder je zorgen te maken over verstoorde privacy! Maar de mannen die er zijn drinken gratis want ze passen een nieuwe tactiek toe: drinken op kosten van de mannen die er niet zijn. Dat wordt aftikken volgende keer, wegblijvers!

Scores: Sybo (vrijwillig veertig minuten op de bank) 0, Jeroen (weer geen charge, maar ook geen drietje?) 0, Niels (wint wel in elke verdediging op punten) 1, Danny (wist u dat steriliseren van een hond afgerekend wordt op basis van gewicht van de hond? Daar kwam hij ook wat laat achter met die hond van 53 kilo) 4, Jehannes (U16 begint ook te draaien) 4, Arnold (voortaan tijdens elke warming up appen met een leuke dame, dat helpt) 6, Johannes (en nou zijn moeder lief aankijken voor een snel wasje van het tenue) 10, Jan (niet slecht voor een invalbarman die eigenlijk zou stoppen) 10, Ali (het is dat hij van zijn coach geen drietjes mag schieten, maar anders…) 15, Mats (er staat geen maat op deze keer, houwen zo!) 36.

Deel 1: een goed begin…is lekker!
Menhir – BV Leeuwarden 2 : 66-41

We mogen weer los, heren van Menhir! Na het succesvolle seizoen 2017-2018 (we werden kampioen weet u nog?) beginnen we weer op nul. Nou ja, eigenlijk op min twee. De selectie is uitgedund. Henzson heeft ons verlaten. De knie wilde niet mee, het hoofd misschien nog wel, maar om dat te voorkomen is meneer maar uit Sneek verhuisd. Nils heeft ons verlaten. Hij wil toch even proeven van het landelijk juniorenniveau. Dat mag hoor, pak ‘m beet één seizoen. En dan lekker terugkomen met alle opgedane ervaring. Van verliezen leer je immers het meest…

We hadden ook op min vier kunnen starten trouwens. Jan had zijn afscheid al aangekondigd. Leeftijdgenoot Sybo zou uit sympathie ook afhaken. Man, dat zou meer dan honderd jaar gescheeld hebben in de leeftijdssamenstelling, zou het herenteam opeens uit alleen maar jonge goden bestaan hebben, toch, Arnold? Jan is op een bijzondere manier omgepraat door Mats. Onder de douche is zijn ego gestreeld, laten we hopen dat het daarbij gebleven is, maar het was binnen twee minuten klaar en daardoor plakt ook Sybo er nog (minstens!) een seizoen aan vast.

Helemaal niets nieuws te melden op het spelersfront? Nou ja, of het moet zijn dat Niels zo goed als nieuw is. Hij heeft de hele zomer gezwoegd en gezweet en is heel wat kilo’s kwijt. Direct in wedstrijd nummer één laat hij zien wat dat oplevert. We spelen tegen de nummer twee van vorig seizoen, BV Leeuwarden. Maar zoals het vaak gaat in de Friese hoofdstad: er staat een vrijwel compleet nieuwe selectie. Exotische namen bij elkaar en twee massieve zeecontainers als centers. Benieuwd hoe het zal gaan.

Deze avond is op scheidsrechtersgebied enigszins historisch: voor het eerst worden we begeleid door het duo Huisman sr. en Huisman jr. Senior trekt er speciaal een spijkerbroek voor aan en zelfs echtgenote/moeder wil dit heugelijke gegeven van dichtbij meemaken. Onze coach verzoekt aan de basisvijf om het makkelijk te maken voor de bankspelers en goed van start te gaan. Dat is niet tegen dovemansoren gezegd. Binnen tien minuten staan we 9-0 voor. Het scorebord zegt wat anders dan het scoreformulier, maar dat komt negentig van de honderd keer voor. Mats en Ali (met een bizarre tip-in) zijn het meest op dreef, maar ook Jeroen (hoe kan het anders, met een drietje) en Danny zorgen voor punten. Bij rust staan we op 39-20.

Het derde kwart laten beiden teams het afweten. Onze coach weet bijvoorbeeld niet eens hoe lang Leeuwarden al in een zone staat te verdedigen, zo vrijblijvend wordt er gespeeld. We zijn wat meer aan elkaar gewaagd nu, getuige de 10-9 tussenstand van dit kwart. Hoogtepunt is de dunk van Ali, eindelijk een keer in de wedstrijd zelf in plaats van in de pauze. In de slotfase trakteren we het publiek nog op mooie aanvallen en sterke individuele acties. Jan gooit er een serie ballen in en Niels stuurt met een dubbele fake  zijn  tegenstanders het bos in. Mats loopt helaas nog tegen een hard lichaamsdeel van een tegenstander aan en krijgt een tand door de lip. Gelukkig blijft het daarbij.

Voor het eerst dit seizoen is ook het clubhuis weer open. Opkomst is wat matig, dat kan aanstaande vrijdag beter, mensen! Er is nog steeds genoeg voorraad, want de alles-moet-op-avond is niet georganiseerd. En bovendien haalt Jan pas een minuut voor sluitingstijd de bak met pinda’s tevoorschijn…

Scores: Arnold (kondigde na afloop aan dat dit zijn laatste wedstrijd geweest was…als 47-jarige) 0, Sybo (een nieuw huis, dat betekent klussen) 1, Jehannes (gaat het nog? Nee, maar ik ga er niet uit!) 2, Jeroen (solliciteert naar bestuursfunctie, dat zouden meer mensen moeten doen) 3, Danny (wil onder de douche bij iedereen voelen?) 7, Jan (vervangend barman) 8, Ali (“ballen links!” is voor sommigen van ons teveel informatie) 14, Niels (“waarom hang ik niet in de WC?”) 15, Mats (kijken of je nog zo makkelijk scoort als je papa bent) 16.

 

Teams


H1
U22
U20
U16

Social media


Facebook
Twitter
© 2018 ESBC Menhir. Ontwerp & realisatie: Jeroen Zantingh
Gebruikersnaam
Wachtwoord
Onthouden?
Wachtwoord vergeten